ASIK IZZET SAVAS

EMLEK HÜYÜK KÖYÜ’NÜN YETISTIRDIGI
BÜYÜK TÜRKÜ USTASI
IZZET SAVAS (AZIYET BABA)

HACI YETKIN

“Anamdan dogali karali yazim
Dünyaya geleli gülmedi yüzüm”

“Daha anamdan dogarken baslamis çileli yasamim. O gün bugündür devam eder kem talihim kara bahtim. 70 yillik bir ömür boyunca geriye dönüp baktigimda hep acilar izdiraplar görünür gözüme” diyor Emlek yöresinin büyük türkü ustasi Izzet Savas.
Gelecek kusaklara da kalmasi açisindan kendisi ile bir mini röportaj yapmak istedigimi söyledigimde önce duygulandi sonra da aglamakli bir tarzla “ - Öyleyse su sazimi bana ver” dedi. Onun bu konulardaki duyarliliklarini ve hassasiyetlerini bildigim için mümkün oldugunca onu kirmadan, üzmeden Onunla sazli - türkülü bir muhabbet ortami içinde böylesi bir söylesiyi gerçeklestirmenin daha dogru olacagini düsündüm. Soru/yanit seklinde geçecek bir söylesinin çok yararli olmadigi bir gerçekti. Zira Izzet Babanin abartisiz, yalin ve tümüyle gerçegi yansitan anlatimlarina karsin ilerlemis yasinin da verdigi unutkanlik her sorunun yanitini almamiza engel teskil ediyordu.
Söylesiye, raki kadehinden bir yudum aldiktan sonra, sözleri Asik Ali Izzet Özkan’a makami kendisine ait olan bir türkü ile basladi:

Gece gurbet gündüz gurbet yil gurbet
Gurbet bana ben gurbete alistim.
Aksam agit, sabah agit ne hikmet
Firkat bana, ben firgata alistim..
...
O, kendine özgü otantikligi ve hak vergisi sesiyle türküleri ardi ardina okuyordu. Söyledigi bu türkü ve deyislerin kayda alindigini, belki de tümünün yaziya dökülecegini düsünerek okudugu eserleri daha bir özenle seçiyordu.
Bir ara soluklanmak için saza ve türküye mola verince kendisine ilk sorumu yönelttim.
- Üstadim, senin okudugun deyis ve türkülere zaten doyum olmaz. Bugün türkülerden daha çok senin konusmani dinlemek istiyorum. Dogumundan bu güne kadar olan yasamini özetle anlatir misin?
Yüzünde karsisindakine dikkatle bakan ama neler söyleyecegini pek kestiremeyen bir ifadeyle anlatmaya basladi;
“ 1928 yilinin bir kis gününde Emlek Hüyük Köyünde dünyaya gelmisim. Dogumumdan 5 yil sonra yani 1933 yilinda ancak nüfusa kayit ettirilmisim. Anam beni o günün sartlarinda, doktorsuz ebesiz gaz lambasinin bile olmadigi bir köy ortaminda dogurmus. Ben bir yana anam bir yana düsmüs. Anam beni bir kere bile emziremeden ölmüs. Benim öksüzlügüm dünyaya gelisimle baslamis.
Zavalli babam Haydar Aga analik edememis bana. Evdeki iki inegimizde sagilir durumda olmadigi için süt bulamamislar bana içirecek. Köydeki hisim - akraba emzikli kadinlardan süt emdirenler olmus. Bakmislar ki böyle olmayacak, çocuklari olmayan öz amcam Musa Kahya ve onun hanimi Hatica’ya beni evlatlik vermisler.
20 yasina kadar, biri kiz üç erkek kardesten biri olan Musa Emmimin (Asik Ali Izzet’in babasi) yaninda büyümüsüm. Bu süre zarfinda köylerde kitlik olmus, salgin hastaliklar bas göstermis, insanlar ölmüs, çok sayida çocuk ölmüs. Bu hastaliklara ben de yakalanmisim. Öldü ölecek denilmis, nasil olmussu ben ölmemisim.
Kendimi bildim bileli çok eziyetler çektim. Çok cefalar gördüm. Çektigim bunca azap ve acilari gören komsu kadinlari bana Aziyet (eziyet) adini yakistirmislar. Gerçekten de eziyetle geçen yasamim asker oluncaya kadar devam etti.
1954 yilinda askerlik görevine çagrildim. Askerlik dönüsü Sarikaya Köyünde Büyük Mustafa, Bacak Mehmet, ve Mehmet Ali isimli sahislara 12 yil azaplik ettim. Daha sonra Ali Izzet Özkan beni yanina aldi. Onun tesvikiyle saz çalip türkü söylemeye basladim. Ali Izzet bana ustalik etti. Onunla belli zamanlarda köyleri kentleri dolastik.
Yöre ozanlarindan basta Asik Veysel olmak üzere Asik Hüseyin, Asik Aziz Üstün, Asik Hasan Yüzbasioglu özellikle de köyümüzün yetistirdigi benim kader arkadasim Asik Hasan Devrani gibi Ozanlarla yol arkadasligi yaptim. Divanda dergahta ve asik meclislerinde onlarla birlikte oldum. Alakiliseli Mehmet Özkan, Sarikaya’li Durmus Çetinkaya, Benlihasan’li Arslan, Ilyashaci’li Hasgül, Kavak’li Fazli gibi Emlek Yöresinin saz ve türkü ustalari ile birlikte oldum. Cemlerde bulundum. Dügünlerde - bayramlarda katildigim asik meclislerinde bilhassa Emlek Yöresi sairlerinden usta mali türküler çalip söyledim”.